اگر مانده بودی تورا تا به عرش خدا می رساند

اگر مانده بودی

اگر مانده بودی تورا تا به عرش خدا می رساندم

اگر مانده بودی تورا تا دل قصه ها می کشاندم

اگر با تو بودم ، به شب های غربت که تنها نبودم

اگر مانده بودی ز تو می نوشتم تو را می سرودم

مانده بودی اگر نازنینم

زندگی رنگ و بوی دگر داشت

این شب سرد و غمگین خونه

با وجود تو رنگ سحر داشت

با تو این مرغک پر شکسته،

مانده بودی اگر بال و پر داشت

با تو بیمی نبودش ز طوفان،

مانده بودی اگر همسفر داشت

هستی ام را با آتش کشیدی ،

سوختم من ندیدی ندیدی

مرگ دل آرزویت اگر بود ،

مانده بودی اگر می شنیدی

با تو دریا پر از دیدنی بود ،

شب ستاره گلی چیدنی بود

خاک تن شسته در موج باران

در کنار تو بوسیدنی بود

بعد تو خشم دریا و ساحل ،

بعد تو پای من مانده در گل

مانده بودی اگر موج دریا ،

تا ابد هم پر از دیدنی بود

با تو و عشق تو زنده بودم ،

بعد تو من خودم هم نبودم

بهترین شعر هستی رو با تو ،

مانده بودی اگر می سرودم

مانده بودی اگر می سرودم

مانده بودی اگر نازنینم..

آن گاه که نمادی از امید

                                              آن گاه که نمادی از امید
                                          در فنجان قهوه ات نمی بینی
                                       و آن گاه که در طالع این ماهت نیز
                                             خبری از معجزه نیست.
                          بدان که خداوند همه چیز را به دست خودت سپرده
                                     تا بهترین ها را به ارمغان آوری!!!